به گزارش راوی شیراز، حجت الاسلام سید محی الدین طاهری با حضور در جمع معتکفین نوجوان با اشاره به اینکه خداوند به شما نوجوانان نسبت به ملائکه مباهات می کند، اظهار کرد: دیدن چهره های نورانی شما مایه غبطه خوردن افرادی است که پا در سن گذاشته اند و می دانند که دیگر توان و شوق انجام اعمال عبادی را به مانند شما ندارند.
وی افزود: این حس که خداوند متعال بواسطه ی شما به ملائکه مباهات می کند مایه حسرت آنهایی است که در سراشیبی پایانی دوران زندگی قرار گرفته اند.
مسئول مدرسه علمیه محمودیه با اشاره به خطبه ی ۲۱ نهج البلاغه به عنوان کوتاه ترین خطبه حضرت امیرالمومنین(ع) تصریح کرد: این خطبه دو کلمه ای دارای معانی ژرفی است و امام علی(ع) می فرماید«تخففوا تلحقوا» که یعنی سبک بار باشید تا به آسودگی ملحق شوید و جوری برای آخرت آماده باشید که به محض اینکه بانگ حساب برخواست به آسودگی به خوبان عالم بپیوندید.
حجت الاسلام طاهری با پرداختن به ضرورت سبکباری انسان مومن، تصریح کرد: اعتکاف مانند دست یابی به قله است و همانطور که کوهنوردان بار خود را اندک انتخاب می کنند و حتی غذای آنها به صورت قرص است تا وزن کمتری داشته باشد، معتکف نیز تمرین می کند تا چگونه از همه چیز برای رسیدن به قله دل بکند و با حداقل وسایل و غذا ایام اعتکاف را به سر برد.
وی خاطر نشان کرد: بهترین سن برای رسیدن به قله معارف انسانی سن نوجوانی است و انسان باید در طول روز به گونه ای زندگی کند که شب هنگام از خود حساب کشد که در طول روز چه کارهایی از او صادر شده و اگر نیکوکار بوده خدا را شکر کند و اگر خطایی از او سر زده در پایان هر شب توبه کند و کار را به پایان عمر نیاندازد چرا که آنکس که اعمال ما را حساب می کند موی سفید را از ماست بیرون می کشد.
دبیر جامعه روحانیت شیراز ادامه داد: در این رابطه داستان پند آموزی وارد شده که زمان مرگ جوانی که اهل معرفت و عبادت بود از راه می رسد ولی استاد او بر بالینش هر چه تلاش می کند تا شهادتین را به اول القا کند، جوان در پاسخ می گوید «نشکن» و این پاسخ مایه حیرت اطرافیان می شود.
حجت الاسلام طاهری اضافه کرد: دست بر قضا برای ساعتی حال جوان بهبود یافت و فورا درخواست کرد «ساعتش» را بیاورند و ساعت را با سنگ متلاشی کرد. زمانی که از او علت را پرسیدند، توضیح داد که وقتی شما از من می خواستید شهادتین بگویم شیطان این ساعت را که به آن علاقه داشتم گرفته بود و تهدید می کرد اگر شهادتین بگویی این ساعت را می شکنم و من از شدت وابستگی به جای گفتن شهادتین التماس می کردم که «نشکن». اما اکنون ساعت شکسته و هیچ دلبستگی به آن ندارم. این داستان به ما می آموزد که هر چه دلبستگی های ما بیشتر شود در لحظات آخر شیطان مجال بیشتری برای نابودی ما پیدا می کند.
ثبت دیدگاه