به گزارش راوی شیراز، از عفونت های هم زمان نسبتا شایع با اچ آی وی، هپاتیت های ویروسی شامل هپاتیت B و C میباشند. در دهه هفتاد و هشتاد هجری شمسی بدلیل راه انتقال غالب در مورد اچ آی وی که از طریق مصرف تزریقی مواد بوده است، هپاتیت C بخصوص در میان مردان مبتلا به اچ آی وی بسیار شایع بوده است، بطوریکه در برخی از مطالعات به حدود ۸۰-۹۰٪ نیز می رسید.
درمیان زنان مبتلا به اچ آی وی راه غالب انتقال از طریق تماس جنسی محافظت نشده بوده است و انتقال جنسی هپاتیت C بسیار نادر است. بنابراین عفونت هم زمان هپاتیت C با اچ آی وی در زنان نسبت به مردان بسیار اندک است.
علاوه بر اعتیاد تزریقی، انتقال هپاتیت C در ایران بسیار تحت تاثیر خالکوبی به ویژه خالکوبی در زندان است که ممکن است به دلیل غیربهداشتی بودن آن در زندان باشد. بنابراین این کاهش ابتلا به هپاتیت C در میان افراد مبتلا به اچ آی وی علاوه براینکه نشان دهنده تغییر الگوی انتقال از مصرف تزریقی مواد به تماس جنسی محافظت نشده است، لزوم توجه به اجرای برنامه های پیشگیری از انتقال از طریق روابط جنسی را مطرح مینماید.
تزریق مواد به تنهایی به یک انگ اجتماعی تبدیل شده است بطوریکه مصرف کنندگان مواد بخاطر وجود انگ از انجام آن اکراه دارند که این موضوع سبب کاهش مصرف تزریقی مواد در جامعه شده است. همچنین برنامه های کاهش آسیب که مهم ترین آن برنامه درمان نگهدارنده با متادون است که از سال های قبل در ایران اجرا می شود و سبب کاهش اعتیاد تزریقی شده است.
توزیع سرنگ و سوزن یکبار مصرف نیز موجب پیشگیری از انتقال اچ آی وی و هپاتیت C شده است که در حال حاضر در مراکز گذری(DIC) در حال اجرا است. بنابراین علاوه بر اچ آی وی، جهت کاهش بروز هپاتیت C در جامعه بر ادامه پرقدرت برنامه های کاهش آسیب به ویژه درمان نگهدارنده با متادون توصیه میگردد.
یادداشت از دکتر سیداحمد سیدعلی نقی، اپیدمیولوژیست و فلوشیپ پژوهش مرکز تحقیقات ایدز ایران
دکتر پگاه میرزاپور، دکترای روانشناسی بالینی و پژوهشگر مرکز تحقیقات ایدز ایران
ثبت دیدگاه