به گزارش راوی شیراز، پارکورنهول تنها یک سرگرمی ساده نیست؛ بلکه بستری برای تقویت مهارتهای روانشناختی، اجتماعی و پیشگیری از آسیبهای فردی و جمعی محسوب میشود. این ورزش میتواند به بهبود تمرکز، افزایش اعتمادبهنفس، کنترل هیجانات و کاهش استرس کمک کند و از منظر اجتماعی نیز، فرصتی ارزشمند برای ارتباط سالم میان نسلها، تقویت روابط خانوادگی و گسترش تعاملات اجتماعی سالم فراهم میکند.
یکی از مهمترین اهداف انجمن، فعالسازی ظرفیت مشارکت افراد دارای معلولیت در کنار سایر اقشار جامعه است. پارکورنهول این امکان را فراهم میآورد که افراد با تواناییهای مختلف، در شرایط برابر و بدون تبعیض، به فعالیت ورزشی و رقابت دوستانه بپردازند. این تجربه برای ارتقای روحیه، افزایش اعتماد به توانمندیهای فردی و تقویت حضور اجتماعی معلولان بسیار اثرگذار است.
این در حالی است که متخصصان حوزه سلامت روان بر این باورند که حضور مردم در فعالیتهای گروهی ورزشی همچون پارکورنهول، نه تنها سطح نشاط فردی را افزایش میدهد، بلکه با ایجاد حس تعلق اجتماعی، از بروز انزوا، افسردگی و پرخاشگری جلوگیری میکند.
از سوی دیگر، تمرکز و دقتی که در این ورزش نیاز است، میتواند برای کاهش استرس، آموزش صبر و ارتقای مهارتهای ارتباطی در محیطهای خانوادگی و دوستانه نقشآفرینی کند و همزمان با توسعه تمرینات در بوستانها، پویشهای اجتماعی تازهای نیز آغاز خواهد شد.
با توجه به شرایط زندگی شهری و ضرورتهای سلامت روانی جامعه، گسترش ورزشهای گروهی ساده و کمهزینه همچون پارکورنهول در بوستانها میتواند گام مهمی در مسیر پیشگیری از آسیبهای اجتماعی، تقویت نشاط جمعی و ارتقای کیفیت زندگی مردم باشد. بهویژه آنکه با مشارکت فعال معلولین، این ورزش میتواند الگویی از برابری، همزیستی و همدلی اجتماعی در فضای عمومی شهری رقم بزند.
یادداشت از محمدرضا جعفری مدیر روابط عمومی انجمن کورنهول ایران
ثبت دیدگاه